ಒಲವಿನ ಪರಿಮಳ

ಎರಡು ದಿನಗಳ ಜೀವನ, ಕೆಲ ಕ್ಷಣ ಒಂಟಿ ಪಯಣ, ಕೆಲ ಕ್ಷಣ ಎರಡು ಹೃದಯಗಳ ಮಿಲನ. ನಿನ್ನ ನೆನಪಲಿ ಬಡಿದ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಎದೆಬಡಿತವು ಮೂಡಿಸಿತು ಶಾಂತ ಆಗಸದಲಿ ವಿರಹದ ಅಲೆಗಳನು. ಆ ಅಲೆಗಳ ಆರ್ಭಟಕೆ ಅಸ್ತವಾಗುತಿರುವ ಸೂರ್ಯನು ಚದುರಿ ಕಣ್ಮರೆಯಾಗುತಿಹನು ಭುವಿಯೊಳು. ಕೆಂಪು ಆಗಸದ ಮೇಲೆ ತಂಗಾಳಿ ಕರೆತಂದ ಆ ಚಂದಿರನ ಸೌಂದರ್ಯದಲಡಗಿರುವ ನಿನ್ನಾತ್ಮಕೆ ಈ ಪದಗಳಿಂದ ನನ್ನುಸಿರನು ಕೊಡಬಯಸುವೆನು....

ಮುಸ್ಸಂಜೆಯ ಮಳೆಹನಿಗಳು ಕೊಡುವ ವಿಸ್ಮಯ ಸ್ಪರುಷ
ಮನದಲಿ ನಿನ್ನನೇ ನೆನಪಿಸಿ ಚಿಮ್ಮಿಸಿದೆ ನವಿರಾದ ಹರುಷ
ಈಗಲೋ ಆಗಲೋ ನಿನ್ನನೇ ನೋಡುವ, ಸೇರುವ ತವಕ
ಮಿಂಚಿಗೆ ರಾತ್ರಿ ಹಗಲಾಗುವ ಹಾಗೆ ನಿನ್ನ ಮಾಯೆ ಮೋಹಕ

ಒಲವಿಗೆ ಒರಗಿಂದು ನಾನು ಕಲೆಗೂ ಕೃತಿಗೂ ಮೀರಿದ
ಜೀವನವನು ಹೆಣೆಯುತ ಸೇರಿಹೆನು ಗೂಡನು ದೂರ ತೀರದ
ಹಗಲಿರುಳು ಪ್ರತಿ ಉಸಿರು ನಿನ್ನ ಹೆಸರನೇ ಹೇಳುತ
ಕಲ್ಪನೆಗೂ ಮೀರಿ ನಡೆದೆನು, ಬೆಳೆದೆನು ನಿನಗೆ ಸೋಲುತ

ಮೌನವನು, ಮಾತುಗಳನು ಮೀರಿದ ನಮ್ಮ ಮನಸುಗಳು
ಬದುಕಿಗರ್ಥವನು ನೀಡಿ ಮುಳುಗಿವೆ ಅನಂತ ಆನಂದದೊಳು
ಉದಯಾಸ್ತಗಳು ಪ್ರತಿದಿನವೂ; ಈ ನಡುವೆ ಯಾರದು ಗೆಲುವು?
ನಿನ್ನೆ ಅರಳಿದ ಹೂವುಗಳು ನಾವು, ನಮ್ಮ ಪರಿಮಳವೇ ಒಲವು!